ناو هواپیمابر جرالد فورد به نیروگاه هسته‌ای شناور برای تامین برق تبدیل می‌شود

این ناو به‌تازگی از یک ماموریت ۳۲۶ روزه بازگشته که طولانی‌ترین حضور یک ناو هواپیمابر آمریکایی در دریا از زمان جنگ ویتنام بوده است

نیروی دریایی آمریکا قرار است تابستان امسال توانایی دو راکتور هسته‌ای ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد آر. فورد را برای تامین برق پایگاهی زمینی آزمایش کند. به گزارش وار زون، این آزمایش در پایگاه دریایی نورفک در ویرجینیا انجام می‌شود و بخشی از تلاش گسترده‌تر نیروی دریایی برای افزایش تاب‌آوری انرژی در تاسیسات نظامی است؛ به‌ویژه در شرایطی که منابع معمول برق ممکن است در اثر حمله، بحران یا وضعیت اضطراری از کار بیفتند. 

استفاده از کشتی‌ برای تامین برق در ساحل سابقه دارد، اما به‌کارگیری یک ناو هواپیمابر کلاس فورد می‌تواند گزینه‌های عملیاتی تازه‌ای ایجاد کند و در ماموریت‌های امدادرسانی پس از بلایای طبیعی نیز کاربرد داشته باشد.

هانگ کائو، سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا، در جلسه‌ای در ۱۴ مه در کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان گفت که پایگاه دریایی نورفک تابستان امسال از طریق یک ناو هواپیمابر تامین برق خواهد شد. او توضیح داد که برق تولیدشده در ناو به پایگاه منتقل می‌شود. سخنگوی نیروی دریایی نیز بعدا اعلام کرد که این اقدام بخشی از راهبرد چندمحوری برای تامین برق پایدار و تضمین ادامه ماموریت‌ها در تاسیسات نظامی است. یکی از محورهای این راهبرد، انتقال برق از یک ناو هواپیمابر هسته‌ای کلاس فورد به یک تاسیسات ساحلی سازگار است تا توانایی پاسخ‌گویی به نیازهای فوری و حیاتی آزمایش شود.

در حال حاضر، یو‌اس‌اس جرالد آر. فورد تنها ناو کلاس فورد است که وارد خدمت شده و در نورفک مستقر است. این ناو به‌تازگی از یک ماموریت ۳۲۶ روزه بازگشته که طولانی‌ترین حضور یک ناو هواپیمابر آمریکایی در دریا از زمان جنگ ویتنام بوده است. این ناو در ماموریت پشتیبانی عملیات دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری پیشین ونزوئلا، و عملیات رزمی علیه جمهوری اسلامی ایران حضور داشته است.

Read More

This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)

ناوهای هواپیمابر بزرگ مانند فورد عملا شهرهای شناور محسوب می‌شوند و معمولا بین ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ خدمه و نیروی هوایی روی ناو مستقرند. این کشتی‌ها به توان تولید انرژی بسیار بالایی نیاز دارند. هر ناو کلاس فورد دارای دو راکتور هسته‌ای ای‌۱‌بی (A1B) است. توان دقیق این راکتورها محرمانه است، اما گفته می‌شود نسبت به راکتورهای ای‌۴‌دبلیو (A4W) در ناوهای کلاس نیمیتز، ۲۵ درصد انرژی بیشتری تولید می‌کنند و بهره‌برداری از آن‌ها ساده‌تر است. بر اساس برآوردها، هر راکتور ای‌۱‌بی حدود ۷۰۰ مگاوات حرارتی توان دارد و دو راکتور در مجموع به حدود ۱۴۰۰ مگاوات حرارتی می‌رسند. این رقم از توان راکتورهای تجاری تولید برق در آمریکا کمتر است، اما راکتورهای تجاری برای تامین برق مناطق وسیع طراحی شده‌اند، نه یک پایگاه نظامی.

توانایی استفاده از ناو فورد و ناوهای آینده این کلاس به‌عنوان نیروگاه‌های شناور می‌تواند گزینه‌ای پشتیبان برای پایگاه‌هایی مانند نورفک باشد، به‌خصوص اگر منابع برق موجود ناگهان از دسترس خارج شوند. مقام‌های آمریکایی در سال‌های اخیر هشدار داده‌اند که حتی مناطقی که پیش‌تر امن تلقی می‌شدند، از جمله خاک اصلی آمریکا، ممکن است در درگیری‌های آینده در معرض خطر باشند. افزایش تهدیدهای دوربرد، حملات کوتاه‌برد و گسترش پهپادهای انتحاری دوربرد بخشی از این نگرانی‌ها است.

این قابلیت همچنین می‌تواند با مفاهیم عملیاتی جدید ارتش آمریکا مرتبط باشد. ارتش آمریکا بیش از گذشته بر عملیات توزیع‌شده یعنی استقرار نیروها در نقاط پراکنده، گاه در مناطق دارای زیرساخت محدود، تمرکز دارد. در چنین شرایطی، تبدیل ناو هواپیمابر به نیروگاه شناور می‌تواند در ماموریت‌های غیررزمی نیز مفید باشد، از جمله در عملیات امدادرسانی پس از بلایای طبیعی در داخل یا خارج از آمریکا. بازگرداندن برق در چنین موقعیت‌هایی اهمیت زیادی دارد، زیرا می‌تواند دسترسی به خدمات درمانی و دیگر خدمات حیاتی را دوباره برقرار کند.

بسیاری از تاسیسات مهم نظامی آمریکا در مناطق در معرض بلایای طبیعی قرار دارند. پایگاه‌های نظامی در چنین شرایطی معمولا به مراکز اصلی کمک‌رسانی تبدیل می‌شوند و پس از حملات یا بحران‌های دیگر نیز می‌توانند چنین نقشی داشته باشند.

به گفته کائو، انرژی تولیدشده در ناوها فقط برای برق نیست و می‌تواند برای تولید آب آشامیدنی نیز استفاده شود. او توضیح داد که این انرژی می‌تواند سامانه‌های تقطیر چندمرحله‌ای را فعال و آب آشامیدنی تولید کند. به گفته او، یک ناو هواپیمابر روزانه میلیون‌ها گالن آب آشامیدنی تولید می‌کند و چنین آبی می‌تواند در مناطقی که با خشکسالی مواجه‌اند استفاده شود.

با وجود تازگی آزمایش ناوهای کلاس فورد، استفاده از کشتی‌ برای تامین برق خشکی سابقه طولانی دارد. یکی از نخستین ناوهای هواپیمابر آمریکا، یو‌اس‌اس لکسینگتون، بین دسامبر ۱۹۲۹ و ژانویه ۱۹۳۰ زمانی که تولید برق‌آبی شهر تاکوما در ایالت واشنگتن به‌دلیل شرایط محیطی کاهش پیدا کرد، به تامین برق شهر کمک کرد. همین ناو در سال ۱۹۳۱ نیز پس از زلزله نیکاراگوئه، نیروهای پزشکی و کمک‌های بشردوستانه منتقل کرد.

در جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی آمریکا و نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا از چند ناوشکن اسکورت کلاس باکلی به‌عنوان نیروگاه شناور استفاده کردند. سامانه پیشرانش این کشتی‌ها، شامل توربین‌های بخار و موتورهای الکتریکی، آن‌ها را برای چنین کاری مناسب می‌کرد. یکی از این کشتی‌ها یو‌اس‌اس دانل بود که پس از آسیب جدی در عملیات رزمی در اقیانوس اطلس شمالی، این نقش را بر عهده گرفت، زیرا تعمیر آن برای بازگشت به ماموریت اصلی بیش از حد پرهزینه بود.

نمونه مرتبط دیگر ام‌اچ‌-‌۱‌ای بود؛ یک نیروگاه هسته‌ای شناور که با تغییر و به‌روز‌رسانی یک کشتی لیبرتی جنگ جهانی دوم ساخته شد. این کشتی که بعدا استارجیس نام گرفت، و در فاصله سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۵ برق منطقه کانال پاناما را تامین می‌کرد. 

در حال حاضر مشخص نیست نیروی دریایی آمریکا کشتی در اختیار دارد که برای تامین برق ساحلی آماده باشد. معمولا برق از شبکه ساحلی به کشتی‌های مستقر در بندر داده می‌شود، اما امکان انتقال برق در جهت معکوس نیز پیش‌تر مطرح شده است. برای مثال، در سال ۱۹۸۲ بررسی شد که زیردریایی هسته‌ای یو‌اس‌اس ایندیاناپلیس پس از گردباد ایوا برای تامین برق به هاوایی اعزام شود، اما این طرح اجرا نشد.

در سطح جهانی نیز نمونه‌هایی از نیروگاه‌های شناور وجود دارد. نیروگاه هسته‌ای شناور اکادمیک لومونوسوف روسیه تنها نمونه فعال در جهان است. بخش صنایع سنگین سامسونگ کره جنوبی نیز روی طراحی نیروگاه هسته‌ای شناور کار می‌کند. نیروگاه‌های شناور غیرهسته‌ای نیز در برخی کشورها در دست توسعه است.

با این حال، استفاده از ناوهایی مانند فورد در این نقش با پرسش‌هایی همراه است. کشتی‌هایی که در بندرند، نسبت به کشتی‌های در حال حرکت در دریا آسیب‌پذیرترند. استفاده از ناو برای جایگزینی منابع برق متعارف، به‌ویژه در پایگاهی که ممکن است هدف حمله قرار گرفته باشد، نیازمند تدابیر حفاظتی بیشتری است.

مسئله دیگر ظرفیت عملیاتی نیروی دریایی است. آمریکا اکنون ۱۱ ناو هواپیمابر در اختیار دارد؛ تاخیر در ساخت ناوهای جدید کلاس فورد و بازنشستگی ناوهای قدیمی کلاس نیمیتز ممکن است ظرفیت ناوگان را در کوتاه‌مدت کاهش دهد. با این حال، ناوهایی که میان دو ماموریت عملیاتی قرار دارند، ممکن است با اختلال کمتر در چرخه آمادگی نیرو برای چنین ماموریتی استفاده شوند.

ارتش آمریکا در سال‌های اخیر روی راه‌های دیگر افزایش تاب‌آوری انرژی در پایگاه‌ها نیز سرمایه‌گذاری کرده است. سخنان کائو درباره آزمایش نورفک در پاسخ به پرسشی درباره راکتورهای کوچک مطرح شد. ارتش آمریکا هدایت اصلی این تلاش‌ها را بر عهده دارد، اما فرمانده عملیات دریایی گفت نیروی دریایی نیز به‌دلیل تجربه طولانی در حوزه راکتورهای دریایی باید در این بحث نقش داشته باشد.

 آزمایش تابستان امسال در مورد استفاده از ناوهای هواپیمابر کلاس فورد به‌عنوان نیروگاه‌های هسته‌ای شناور کمک خواهد کرد مشخص شود آیا این قابلیت می‌تواند به ماموریت‌های این کشتی‌ها افزوده شود یا خیر.

بیشتر از جهان